Peak Lenin (7.134m)

Marieke Ros en Tom Suter zijn begonnen aan hun expeditie naar Peak Lenin. Zij volgden begin 2005 de workshop Peak Lenin van Ice-X. We plaatsen hier hun wekelijkse verslag.

Dutch Peak Lenin Expedition 2005

[10 juli. Vertrek 10 juli 2005 vanaf Brussel Zaventem]

Om 16.30 zijn we uit Zutphen vertrokken naar vliegveld Zaventem bij Brussel, waar we rond 20.00 uur aankwamen. Dat was ruimschoots op tijd maar je weet maar nooit met zoveel (extra) bagage. Uiteindelijk verliep het inchecken zonder problemen en na (forse) bijbetaling voor extra bagage konden we met Maria en Chris nog even "een bakkie" doen.
Het vertrek van onze vlucht nummer 232 van Aeroflot stond een half uur eerder op de display dan oorspronkelijk gepland. En na een emotioneel afscheid vetrokken we op tijd (23.35 uur) richting Moskou. Onze expeditie is nu echt begonnen.

[11 juli. Aankomst Moskou 11 juli]

Om 05.00 uur plaatselijke tijd (03.00 uur Nederlandse tijd) zijn we veilig in Moskou geland. Dat is vroeg en het was er dan ook nog erg rustig. Omdat we gisteren in Brussel hebben geregeld dat onze bagage rechtstreeks wordt "overgeladen" naar de vlucht naar Bishkek hebben we tijd om een kijkje te nemen in Moskou. Met een busje zijn we vanaf de luchthaven naar Moskou gereden. Eerst naar het Rode Plein. Het was overweldigend. We zijn nog nooit zo onder de indruk geweest van een stad met al zijn gebouwen. Helaas is het graf van Lenin op maandag "gesloten" dus we hebben hem maar even van buiten af goedendag gezegd. Het gaat tenslotte om "zijn" berg (Peak Lenin). Wat verder opvalt zijn de zeer strenge veiligheidsmaatregelen. We werden daar meteen mee geconfronteerd toen Tom een foto maakte van het vliegtuig waarmee we gevlogen hadden. In niet (mis) te verstaan Russisch werden we erop gewezen dat we dat vooral niet nog eens moesten doen. Dat weten we dan maar vast. Vanavond om 22.05 plaatselijke tijd vertrekken we naar Bishkek, waar het volgens informatie van het thuisfront rustig is gebleven na de verkiezingen van gisteren.

[12 juli. Moskou, Bishkek, Osh.]

Na een dag met veel wachten op de luchthaven van Moskou en een poging om toch wat bij te slapen met onze rugzak als hoofdkussen zijn we om 10.00 uur plaatselijke tijd vertrokken naar Bishkek. Inmiddels hadden we via Basiskamp Nederland (BN) vernomen dat Dmitry op de hoogte was van ons vertrek uit Brussel en onze aankomst in Moskou. Hij bevestigde nog eens dat hij de volgende ochtend om 04.00 uur ons zou opwachten samen met Oleg, onze gids. En inderdaad stonden zij ons op te wachten in Bishkek. Tot nu toe is alles perfect geregeld, wat ons vertrouwen in de organisatie alleen maar doet toenemen. Na een vertraging van ongeveer 3 uur in verband met een technische storing aan de Tupulev zijn we uiteindelijk met een ander (propeller)vliegtuig samen met Dmitry en Oleg naar Osh gereisd. Daar hebben we eerst lekker wat gegeten (aan zo'n laag tafeltje) en een paar uurtjes geslapen. Dat heeft ons goed gedaan. Oleg heeft ons voorzien van het nodige (drink)water. Het gaat goed met ons. Morgen vertrekken we met de terreinwagen naar het basiskamp. Een reis van ongeveer 8 uur !!! Morgen hopelijk meer....

[13 juli. Naar het basiskamp]

De nacht doorgebracht in Osh. Het deed ons een beetje denken aan Senegal, alleen een beetje luxer. Vanochtend zijn we met de truck vertrokken van Osh naar het basiskamp. Weliswaar 3 uur te laat omdat er een technisch mankement (?!) aan de truck was. Overigens schijnen ze hier geen schokdempers te kennen waardoor we hier en daar al blauwe plekken hebben opgelopen. Maar goed, dat mocht de pret niet drukken want wat we nu allemaal zien is fantastisch! Nog nooit eerder zo'n landschap gezien. Onderweg hebben we veel yurts (nomadentent / Y ear-round U niversal R ecre- ational T ent) gezien, veel paarden en kuddes schapen en geiten. Ook al de rode bergwanden gezien. Het eten is erg goed en Oleg, onze gids, zorgt goed voor ons. Het zal niet lang meer duren voor we in het basiskamp zitten.....

Na 10 uur onderweg te zijn geweest kwamen we aan in het basiskamp. Daar werden we ontzettend gastvrij ontvangen. Er werd meteen voor ons gekookt en het was er een gezellige drukte. Het is geweldig. Maar we zijn nu wel erg moe en we gaan lekker slapen (11 uur plaatselijke tijd). Morgen een "rustdag"...... maar we zijn er.....op de berg, in het basiskamp (BC) op 3800 meter.

[14 juli. Ziek..]

Marieke is afgelopen nacht erg ziek geweest. Niet van de hoogte maar van de waarschijnlijk van vlees getrokken soep en dat is niet wat voor een vegetariër. Overgegeven en diarree. Gelukkig hebben we de nodige medicijnen bij ons. In de loop van de dag ging het al weer een stuk beter. Ze heeft weer wat gegeten. Morgen gaan we naar 4000 meter en dan weer terug naar het basiskamp om te kijken hoe het gaat. Verder veel gerust vandaag na de heavy nacht. De sfeer in het BC is heel goed. Het weer voor de hogere kampen is tot zondag slecht. Daarna hopelijk beter. We hebben zin om te beginnen......

[15 juli. Tom en Oleg naar Travellers Pass]

Marieke heeft weer goed gegeten maar neemt nog een dagje rust. Tom en Oleg zijn vandaag naar de zgn. Travellers Pass geweest (dat is halverwege het ABC) op 4200 meter. Daar staat normaal 3 uur voor, maar Tom en Oleg hebben het in 1 1/2 uur gelopen. Volgens Oleg is Tom een "strong man". Tom heeft wel af en toe last van hoofdpijn, maar met een paracetamolletje gaat dat weer over.De weersverwachting is niet goed. Vanaf kamp 1 is pas 2 meter sneeuw gevallen en vandaag weer een meter. Dat betekent dat het lawinegevaar toeneemt. Er zijn al mensen teruggekomen van kamp 1, die hun tentje hebben moeten achterlaten. Tot op dit moment is er nog niemand op de top geweest. Dat is zeker wel ons doel als de omstandigheden het toelaten, maar voorlopig mikken we eerst op max. kamp 2. We hebben overigens heel veel vertrouwen in Oleg, hij weet heel veel. Bovendien kan hij zich vinden in ons schema. Dat is ook prettig. Het is nu 21.00 uur en de regen plenst al uren op de tent. Morgenvroeg gaan we toch maar om 07.30 naar ABC (Advanced Base Camp). Hopelijk is het dan droog. Marieke houdt de stemming erin. We hebben beiden soms nog wel een beetje last van de darmen. Voor de rest is alles o.k..

[16 juli. Het weer werkt niet mee....]

De regen is vannacht overgegaan in sneeuw. Oleg kwam om 06.15 met het voorstel om in BC (basiskamp) te blijven. Het is jammer, maar we zijn het er wel mee eens. We zitten echt vast in BC. Er ligt nu 25 cm sneeuw en af toe valt er nog wat bij. Bovendien zijn er harde windvlagen en de temperatuur ligt rond het vriespunt. In het kamp van Asia Mountains (onze organisatie) zitten momenteel 5 klimmers en 15 stafleden. Een paar klimmers zitten in ABC. We moeten afwachten hoe het morgen is. Hopelijk is de sneeuw dan weg en kunnen we misschien nog gaan. Anders nog maar een dagje BC. Hoger dan ABC is niet veilig, dus we hebben geen haast......Het is koud nu het nacht wordt. Het heeft de hele dag nog gesneeuwd dus we zitten nog steeds vast in BC en we blijven ook morgen nog hier. Er is boven te veel lawinegevaar. We vermaken ons met kaarten, lezen en kruiswoordpuzzels en tijdens het eten met andere klimmers.

[17 juli. De zon schijnt.]

Eindelijk schijnt vandaag de zon. De sneeuw smelt, maar is nog niet helemaal weg. Het zo'n 20 graden (boven 0). Vannacht hebben ze nog sneeuw van het tentdak gehaald. De vooruitzichten zijn goed. We hebben dan ook besloten om morgen naar ABC te gaan met nog meer mensen uit het basiskamp. Dat kan nu omdat de gletsjer waarschijnlijk wel "aper" (schoon/goed zichtbaar) zal zijn. Om op tijd bij de over te steken rivier te zijn (i.v.m. smeltwater overdag) hebben we besloten de eerste 3 a 4 kilometer, met een hoogteverschil van ca. 200 meter, met de truck te gaan. Daarna wandelen we verder met onze eigen rugzakken naar ABC. Onze tent, kookspullen en eten met een totaalgewicht van 23 kilo laten we door dragers naar ABC brengen, zodat we zelf wat minder gewicht hebben. De bedoeling is om dinsdag in ABC te blijven en daar afhankelijk van het weer, de vooruitzichten en het lawinegevaar onze verdere planning te maken. Van een paar Duitsers hebben we een telefoonnummer gekregen van een meteo in Innsbruck die gespecialiseerd is in het weer hier ter plaatse, dus daar gaan we gebruik van maken. We zijn door ons lange verblijf in BC al zo ongeveer door onze reservedagen heen dus we moeten dagelijks onze plannen bijstellen. Het is niet waarschijnlijk dat we een toppoging zullen kunnen gaan doen (er is overigens dit jaar nog niemand op de top geweest), maar desondanks hebben we al een geweldige ervaring gehad. We hebben inmiddels wel het echte "expeditiegevoel". We houden de stemming er in, maar we hadden vandaag wel een dip vanwege het lange oponthoud in BC en de onzekerheid over het weer, het lawinegevaar etc. We hebben in de buurt van BC een lekkere wandeling gemaakt door de sneeuw. We hebben onze satelliettelefoon en GSM (die gebruiken we als wekker) nog even opgeladen in BC dus we kunnen er tegenaan.

[18 juli. Uitputtingsslag...]

Vanochtend zijn we vroeg opgestaan. Na het ontbijt zijn we met de truck een klein stukje naar boven gegaan. Daarna begonnen we te voet aan een loodzware tocht van 13 uur naar ABC. De omstandigheden (sneeuw/lawinegevaar)waren eigenlijk veel te zwaar. We zijn allebei helemaal op. Met name Marieke is helemaal uitgeput. Ze is misselijk en heeft het erg moeilijk. We kwamen als laatsten aan in ABC. Daar hoorden we van andere klimmers dat Marieke symptomen van uitputting vertoonde. We hebben overlegd en zijn tot de conclusie gekomen dat we teruggaan naar BC. Morgen blijven we nog in ABC om te herstellen en trekken dan een plan voor de komende dagen. We hebben inmiddels al een paar uur in de tent geslapen, wat op zich een goed teken is. We houden elkaar (elke 2 uur) nauwlettend in de gaten hoe we ons voelen.

Auteur: Marieke Ros en Tom Suter

Bron: www.peaklenin.nl